Woord vooraf

Michel Matthijs kon het in zijn essay over het Galmaardse Toneel niet beter verwoorden, ook al moest hij daartoe een grootmeester citeren. In 1992 schreef hij naar aanleiding van het 50-jarig bestaan van Wilskracht en Vreugd in het tijdschrift HOLVEO:

Mooier en treffender dan de “Prins der Nederlandse dichters” Joost van den Vondel zal wellicht niemand het nog ooit kunnen formuleren: “Het leven is een schouwtoneel, elck speelt syn rol en kryght syn deel”. Toneel van alle tijden, voor iedereen. Theater, een verhaal voor u en mij, een verhaal over u en mij.

De toneelvereniging Wilskracht en Vreugd vzw werd in 1942 boven de doopvont gehouden.  Het was een periode van bittere ellende, midden in de oorlogsjaren. De prioritaire doelstelling van de vereniging was toentertijd met de opbrengst van de opvoeringen de menselijke noden te helpen lenigen.

Wilskracht en Vreugd is uitgegroeid tot een zeer actieve en volwaardige toneelvereniging die er jaar na jaar naar heeft gestreefd om kwalitatieve producties op de planken te brengen.

Toch zijn we de oorspronkelijke doelstelling lang niet vergeten. Goed, de tijden zijn veranderd, maar we proberen nog steeds aan de noden van ons publiek tegemoet te komen. Vandaag de dag  gaan mensen na hun drukke werkuren op zoek naar ontspanning. En op die queeste proberen wij hen te helpen. Toneel bekijken en begrijpen is immers de beste manier om het alledaagse leven te leren relativeren.

Een vleugje geschiedenis

Wilskracht en Vreugd ontstond uit de samenwerking van een groepje jongeren dat zich tot nobel doel had voorgenomen om “konseir te gaan spelen”. In die tijd bestond het aanbod vooral uit zangstukken en eenakters. Het duurde dan ook niet lang of de vereniging had al een eigen lied van de hand van erevoorzitter Georges Mertens.

Onder het voorzitterschap van wijlen burgemeester Georges Cardoen vervolgde het vriendengroepje de ingeslagen weg. In de jaren 50 sloot de vereniging zich aan bij het AKVT (Algemeen Katholiek Toneel Verbond).

De jaren 60-70 betekenden voor de vereniging een opeenstapeling van successen. De stukken werden toen gebracht in zaal Cools (later “Torengalm”) in het centrum van Galmaarden.

In 1981 waagde men zich voor het eerst aan een massaproductie. Een 70-tal uitvoerders zorgden voor een succesvolle opvoering van “Het Heilig Kruisspel van Galmaarden” onder de deskundige leiding van regisseur Andre Demecheleer.

Een volgende vermeldenswaardige mijlpaal kwam er in 1983 met een eerste optreden in de huidige uitvalsbasis van de vereniging, het Baljuwhuis in Galmaarden. Toentertijd waren de gebouwen eigendom van de provincie Brabant. Vandaag treden we op in het gemeentelijk ontmoetingscentrum Baljuwhuis dat, zoals de naam laat vermoeden, in 2004 werd aangekocht door de gemeente Galmaarden.

In 1989 behaalde W&V voor het eerst een klassering in eerste categorie van het provinciaal tornooi met Daphne Du Mauriers “Rebecca”. Deze productie kreeg nog een staartje want in 1990 mochten we samen met de Brusselse Rederijkerskamer “de Morgenster” de planken van de KVS bezetten.

50 jaar jong en dus een ‘koninklijke vereniging’ werden we in 1992. Het werd een prachtig gouden jubileum.

Sinds die tijd heeft Wilskracht en Vreugd naast de klassieke volkse stukken nooit de onbetreden paden gevreesd. Producties als “Stilte AUB”, “Een vloog over het koekoeksnest” en “Mistero Buffo” zijn daarvan het beste bewijs.

Anno 2000 (en zoveel)  mogen fier zijn op onze eigen kleine geschiedenis die net zoals de grote geschiedenis met hoogte- en dieptepunten is verlopen. Ondanks het vele vallen en opstaan, gaan we geen uitdaging uit de weg.

Toch zijn en blijven we toneelamateurs of ook wel … toneelliefhebbers. Wij zijn met andere woorden een grote groep vrienden en hebben het toneel lief.